Gisterenavond zijn we naar een vormingsavond van VAG geweest, we hebben de video reportage 'Longitude 00' gezien en er was een nabespreking met een volwassen geadopteerde.
‘Longitude 00: adopted is who I am’ is een reportage over de ervaringen van Vlaamse en Britse geadopteerde jongvolwassenen, ze geven ook een aantal tips voor toekomstige adoptie-ouders.
De volgende punten vonden ze heel belangrijk:
- Dat de adoptie-ouders open zijn over adoptie, dat er normaal over gepraat wordt al van kleinsaf aan, zodat de geadopteerde niet ineens op latere leeftijd te horen krijgt dat hij of zij geadopteerd is.
- Dat de adoptie-ouders een soort levensboek maken, met foto’s en verhalen (ook van het weeshuis waar het kindje verbleef), zo kan het kind later (als hij of zij er klaar voor is) dit boek inkijken, de geadopteerden voelen zich daar goed bij.
- Sommige geadopteerden hebben roots-reizen gemaakt, dit zijn reizen naar hun land van afkomst en indien mogelijk wordt er gezocht naar de biologische ouders, broers, zussen, familie,…Voor de adoptie-ouders is het belangrijk dat ze het kind niet pushen om zo’n roots-reis te maken, maar wel zeggen dat hij of zij het kan doen als ze er zelf klaar voor zijn.
Het waren 7 positieve verhalen en de geadopteerden waren gelukkig, ze waren tevreden dat ze nu kansen hebben gekregen en ze hadden respect voor hun biologische ouders en de keuze die de biologische ouders gemaakt hadden om hun af te staan.
Ook het verhaal van de volwassen geadopteerde was heel mooi. Ze heeft via een roots-reis naar Zuid-Korea onverwachts haar familie terug gevonden. Dat moment was heel emotioneel voor haar en ze heeft nu nog regelmatig contact met haar biologische familie. Ze probeert een evenwicht te vinden tussen België en Zuid-Korea.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten